AnGlE'TaLe (กำหนดจากฟากฟ้า)

posted on 30 Sep 2011 15:20 by homeofheart
            ปาฏิหารย์ดีใจมาก ที่อิงฟ้า เป็นห่วงกันมากมายขนาดนี้ ถึงแม้เธอป่วยอยู่ แต่ว่าเธอก็ไม่ได้ลดความห่วงใยให้ลดไปเลย
 
            3 สัปดาห์แล้ว ที่ปาฏิหารย์ เข้าไปอยู่ในห้องหนังสือนั่น
 
            "นี่ จำได้หรือเปล่า ร้านที่เราไปกินกัน วันเกิดเคลียร์ำไง" ข้อความในจดหมาย เขียนเอาไว้
 
            ป่านนี้หลานสะใภ้ของเค้า คงจะเป็นสาวแล้ว เพราะไปเรียนที่ต่างประเทศก็นาน
 
            อันที่จริง เรียกว่าหลานก็จริง แต่ว่าอายุห่างกันแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น
 
            เคลียร์คือลูกสาวของพี่ชายอิงฟ้า ที่อายุห่างกับเธอ 15 ปี
 
            "อยากให้ติไปลองกินอีกนะ เพราะบรรยากาศมันโรแมนติกจัง ช่วงนี้อากาศหนาว มันน่ารัก"
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
            วันนี้ วันเวลาช่วงเดียวกับเมื่อ 4 ปี่แล้ว ตามที่ในจดหมายฉบับล่าสุดที่ได้อ่าน
 
            อากาศดี ลมหนาวมาแล้ว แดดไม่มี ปาฏิหารย์เดินไปตามทางของสวนสาธารณะ
 
      ผู้คน มาก มาย แต่ ในใจ ของ เค้า ว่าง เปล่า
 
      ลมหนาวพัดกระแทกหน้าเค้า แล้วก็ผ่านไป...
 
            ถึงจะบอกว่าเค้าไม่เหงา เพราะเค้ามีอิงฟ้า แต่ในใจลึกๆ เค้าเองก็อยากจะกอดใครสักคนในตอนนี้บ้าง
 
            แต่ พอเข้าไปถึงในร้าน ก็ปรากฎว่าเจอกับ
 
            "อ้าว คุณอาติ" เคลียร์นั่นเอง
 
           "หนูเคลียร์ ไปไหนมาครับ" ปาฏิหารย์ออกทางประหลาดใจที่เจอหลานสาวแถวนี้
 
           "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ขับรถผ่านมา"
 
           "ครับๆๆๆ" ปาฏิหารย์ถือวิสาสะนั่งร่วมโต๊ะกับเคลียร์...
 
       ทั้งสองคนคุยกันเรื่องจิปาถะทั่วไป แต่ปาฏิหารย์สังเกตุว่าเคลียร์ดูเศร้าลงไป
 
           "เคลียร์เป็นอะไรเหรอ บอกผมหน่อยสิ"
 
       เคลียร์เห็นว่าปาฏิหารย์จับได้ เลยคลายความเกร็งลงไป "แฟนหนู เค้าไปมีแฟนใหม่ค่ะ"
 
           "หา...หนูเคลียร์ไปมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ" ปาฏิหารย์ประหลาดใจอย่างมาก
 
           "ตั้งแต่อยู่นิวยอร์คแล้วล่่ะค่ะ พอกลับไทย ก็ยังคบกันอยู่ จนวันนั้น หนูไปหาที่บ้าน กะว่าจะเซอร์ไพรส์ ไปเจอมันนอนกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ ก็เลย...."
 
          "ไม่เ้ป็นไรๆ พอแล้ว ถ้ามันเจ็บมาก หนูก็อย่าเล่าเลย"
 
          "คืนนี้ขอเคลียร์พักที่นี่นะคะ"
 
              ปาฏิหารย์ดูนาฬิกา แล้วก็คิดไตร่ตรอง
 
              ทั้งสองคุยกันจนเ้กือบ 5 ทุ่ม ปาฏิหารย์ก็เลยตัดสินใจ ให้เคลียร์ไปพักที่บ้านได้
 
          "ครับ ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะไปส่งแกเองครับ ไม่ต้องห่วง" ปาฏิหารย์รายงานกับพ่อของเคลียร์เรียบร้อย
 
          "หนูเคลียร์เปลี่ยนไปมากเลยนะครับเนี่ย หัดกินเหล้าด้วย"
 
          "กินมาตั้งแต่ไปอยู่นิวยอร์คแล้วค่ะ ตอนแรกก็เ้ข้าสังคม นี่เพิ่งกินครั้งที่สองนะคะ"
 
          "เอาๆๆ ตามสบายนะครับ ผมขอไปนอนก่อน"
 
          "อาติขา อยู่เป็นเพื่อนหนูก่อนนะ ตอนนี้หนูไม่มีใครจริงๆ" เสียงอ้อนวอน ที่ปาฏิหารย์ไม่เคยเอาชนะได้เลย
 
         "ครับ มา ผมอยู่เป็นเพื่อนเอง" ปาฏิหารย์สงสารหลานสาว
 
         "ทำไมคะ ทำไมเค้าถึงไปจากหนู หนูไม่ดียังไง" ปาฏิหารย์คิดว่าเคลียร์อาจจะเมา
 
         "ไม่นี่ ผมรู้จักหนูมาเป็น 10 ปีแล้วน้า"'
 
         "ใช่ค่ะ ตอนนั้น ตอนที่หนูยังเรียนอยู่ ม.ต้น อาติก็เคยพาเคลียร์ไปเที่ยวด้วยนี่นา..."
 
         "ครับ"
 
         "ตอนนั้น หนูแฮปปี้มากๆๆนะคะ อาติไปเป็นเพื่อนเคลียร์อีกนะคะ" เคลียร์พูด แล้วก็เกาะแขนปาฏิหารย์
 
         "เอ..เอาไว้เคลียร์ว่างๆ แ้ล้วผมจะพาำไปนะ"
 
          "พรุ่งนี้เลยนะคะ" เคลียร์เกาะแขนปาฏิหารย์้เอาไว้
 
         "เอ..พรุ่งนี้เลยเหรอ?"
 
         "นะคะๆๆๆๆ อาติพาเคลียร์ไปนะ"
 
    ในที่สุด ปาฏิหารย์ก็ต้องยอมจนได้
 
        "เอาล่ะๆ ยอมแล้วๆๆ ไปๆๆๆ แต่ตอนนี้ ดึกแ้ล้ว หนูต้องนอนก่อนนะ" เคลียร์ล้มนอนลงอย่างว่าง่าย ปาฏิหารย์นึกขำ กับท่าทางที่เหมือนเด็กๆ ที่ซุกซนไม่มีผิด
 
       หลังจากที่จัดการกับหลานสาวจอมซนไปแล้ว ปาฏิหารย์ก็เข้าไปที่ห้องหนังสือ เพื่อไปอ่านไดอารี่ ที่อิงฟ้าเขียนเอาไว้ เมื่อหลายปีที่แล้ว จนเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเธอเสียชีวิตไป
 
      "นี่ ตอนนี้อิงก็ไม่รู้ ว่าถ้าเกิดเราเกิดตายจากกันขึ้นมา ติจะอยู่กับใคร...." เนื้อหาในไดอารี่นั้น กินใจปาฏิหารย์อยู่เสมอมา ทุกหยาดหยด ตัวอักษรทุกตัว ปาฏิหารย์จดจำเอาไว้ได้เสมอ
 
      เหมือนกับเด็กๆ ที่ยังไม่อยากเปิดกล่องของขวัญที่ได้มา ปาฏิหารย์อดใจ ปิดไดอารี่สีเทานั้นลง แล้วก็จัดไดอารี่เหล่านั้น ให้เป็นระเบียบ แล้วก็ปิดไฟห้องหนังสือ
 
                   เอาน่ะ..อย่างน้อย เค้าก็มีเป้าหมายในชีวิตแล้ว....   
 

Comment

Comment:

Tweet