ราตรี-วินาที-แกว่งไกว

posted on 23 Sep 2011 23:54 by homeofheart
      นาทีนี้ เข็มนาฬิกา เดินไป แทบจะนับก้าว 
       ตัว ฉัน นอน แต่ หลับ ไม่ ลง
 
เสียง ของ เข็ม นา ฬิกา ดัง ไป ทั่ว จน ฉัน รู้ สึกได้
นาที นี้ ทุก อย่าง หยุด ไม่ เคลื่อน ไหว 
 
       ท้องฟ้า มืด ครื้ม เหลือแต่เพียง แสงของดวงดาวที่พร่างพรายอยู่ในยามคำคืน
       ฉัน มอง มัน แล้ว น้ำ ตา ก็ ไหล ออกมา โดย ไม่ มี สา เหตุ
 
ฉัน เพิ่ง เ้ข้า ใจ ว่า ฟากฟ้า ที่ งาม จับ ตา
ไม่ มี คุณ ค่า เมื่อ ฟ้า ไร้ ดาว มัน เป็น เช่นนี้
 
        ฉัน เพ้อ ฝัน ถึง ดวงดาว บนฟ้า
        ฉัน มี จินตนาการ
 
ฉัน หวังว่า ทุกคน ที่ฉันรัก จะอยู่บนดวงดาวนั้น และ รอ คอย ฉันอยู่
ส่วนตัวฉัน คงจะต้องไปเป็นดวงดาว เคียงคู่กับฟากฟ้า แต่ยังอีกนาน
 
         และฉัน ก็เพ้อ ฝัน ต่อไป......

Comment

Comment:

Tweet